3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
147
Okunma
Kâinat dağılmış insan nefesi,
“Ol” emrinden arta kalan titreşim
harflere bölünmüş sır
her zerrede
aynı isim.
İnsan toplanmış kâinat,
esmânın içe kıvrıldığı yer
kalpte mühürlü daire
aynaya düşen yüz
aynı yüz.
Beden ruh yoksa
topraktan sessizlik;
zaman donar
mana susar
ses, sahibini arar.
İnsan yoksa
kâinat cilasız aynadır;
gösterir
ama bilinmez
yansıtır
ama sevilmez.
Varlık
yarım halkadır
insan kendine ermeden.
Ne vakit ki insan
kendi içindeki “Ben”i bırakır
ve “O”na varır
ve “O”nda erir
ve “O”nda susar,
işte o vakit
ayna parlar
nefes zikre dönüşür
daire tamam olur
ve Hak
kendini seyreder
kulun gönlünden.
Rifat KAYA
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz