Mardin der ki taştan ördüm yuvamı,
Güneş ile ısıttım ben ovamı.
Dilden dile söyletmişim sevdamı,
Taşın dile geldiği yer Mardin’dir.

Mezopotamya da burda görünür,
Sabah olur altın şehre bürünür.
Bakan kişi hayran kalır övünür
Ufkun gönül açtığı yer Mardin’dir.

Kasımiye ilim ile anılır,
Zinciriye hikmet diye tanınır.
Her avluda besmeleler okunur,
İrfan ile dolu diyar Mardin’dir.

Midyat taşa sabrı sabır işlemiş,
Telkârinin nakşını gümüşlemiş.
Usta eli emeğiyle süslemiş
Sanatla övünen şehir Mardin’dir.

Nusaybin’in ovası başak verir,
Kızıltepe çiftçiye umut verir.
Derik zeytin ile cana can verir,
Bereket eksilmez o yer Mardin’dir.

Savur, Mazıdağı hep yeşil kokar,
Dargeçit’te dağlar türküye bakar.
Ömerli’de gönül dosuna akar.
Muhabbetin yurdu şehri- Mardin’dir.

Kaburga dolması şenlikler kurar,
İkbebet sofraya lezzet tat katar.
Misafire gönül kapısın açar.
Cömertlik dillere destan Mardin’dir.

Sazım sustu, gönlüm seni söylerken,
Dilim dua eder adın anarken.
Ay yıldız gölgende huzur bulurken.
Kardeşlil otağı bucağı Mardin’dir.