BENDEKİ SENİ BİLSEN

Sırrına erilmeyen sevdanın kuyusu bu.
Çağlayarak dolarsın; bendeki seni bilsen.
Ruhumun sularında aşkın tek kıyısı bu,
Demir atıp kalırsın; bendeki seni bilsen.

Gözlerin şafak söker; ufku nura boyarsın.
Varlığınla gönlüme bin asıra uyarsın.
Bu vuslatın tadına her nefeste doyarsın;
Şaşkınlıkla gülersin; bendeki seni bilsen.

Sadece senin için şu âleme bakarım.
Hicranın ateşinde her zerremi yakarım.
Mecnun’un çöllerinden nehir olup akarım;
Derinlere dalarsın; bendeki seni bilsen.

Sılam sensin bilesin; her şeyim sende gizli.
Hecelerim sen kokar; her deyim sende gizli.
Vurur gönül telime; her neyim sende gizli;
Gönül sazı çalarsın; bendeki seni bilsen.

Sensizlik ölüm kokar; solarsa bütün düşler.
Yas tutar gökyüzünde kanadı kırık kuşlar.
Gözümün pınarından akarken kanlı yaşlar,
Sararıp da solarsın; bendeki seni bilsen.

Zemheri kışlarımdan nevbahara geçersin.
Ezelden yazdırılmış ak kadehten içersin.
Balçıkta saklı duran cevherini seçersin;
Canıma can olursun; bendeki seni bilsen.

Bozkırımın bağrına vurulmuş bir gemsin sen.
Ben gül olam, sen şebnem; yapraktaki nemsin sen.
Söyle hele ey yârim; söyle, bende nemsin sen?
Mihrâbına alırsın; bendeki seni bilsen.

Gökten yıldız toplayıp yerden çiçekler dermem.
Sen yoksan bu cihanda bir gün murada ermem.
“Güldecanım” derlerse senden gayrı can vermem;
Dünyayı da silersin; bendeki seni bilsen.
Yüce Hak’tan dilersin; bendeki seni bilsen.

GÜLCAN ŞAHİN