0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
171
Okunma
İnsanın kendine verdiği en ağır ceza,
Gitme ihtimali olanı sevmekmiş meğer.
Sonunu bildiğin hâlde onu sevmek…
Cesaretim bundandı biraz.
Ben gidebilene bırakmıştım kalbimi,
Kalana güvenmeyi öğretti bana dünya.
Bu yüzden hep bir yanım eksik şimdi;
Bir yanım sessiz, bir yanım yorgundur.
Kalmak isterken gitmeye hazırlanmak,
Sevdanın en ağır yüküydü bende.
Bazen her veda yenilgi sayılmaz;
Yanlış bir yerden kendini kurtarmaktı.
Bir çiçeği dalında bırakıp gitmek gibi,
Kurumasını görmemek için susmaktı.
Belki bir kaçıştır, belki de bir sadakat;
Zarar vermeden, kendinden vazgeçmekti.
Kendimle verdiğim savaşın tek kazananı;
Gitmeyi bilen yanımın olması…
Rüzgarınkalemi
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
