Sayısız düşüşümü izledi yıldızlar
Uyku saçtı keder geceden beter içimdeki siyah
Ruhum değil bedenimi sürükleyen
Merak uyandırıyor şu gezegenler arası yolculuk

Karın örttüğü benzim bembeyaz
Yüreğimde çöl dansı
Ay ışığında oynaşan kumlar
Alışkanlıklarımı yaralıyor
Bütün sakin savaşlar

Karanlıkta yazdım diyor seyyah
En güzel şiirlerimi
Deliğinden geçirdim yürek ipliğimi
Bir kozadan farksız hayatı örmek
Geceye bir övgü acıya çalan ilmeğin öksüzlüğü

Ne kadar koparsanız
O kadar bağlanırsınız
Düğümlendiğiniz noktadan
Sonsuzluğa

İlk defa nasıl bırakıldınız
Mutluluğun kollarına
Ve ilk diye başlayan acemilikler
Kim bilir hangi kuytuda?

Keder aşkla sohbette
Gökten bildirim yağıyor
Yağmur damlaları adedince
Sayısız başarıları sığdıramamanın o büyük sancısı
Hayat sen ne güzel şeysin

Yıldızları kayar bilirdik
Onlar saklanmayı seçtiler
Hayat
seni mahvettik
Usta bir ölümü hak ediyorduk oysa
Acemi bir nefes üfle

Boş ver hayat
herkes kendince söylensin
Ne önemi var
seni gönderdikten sonra