​Gönül sarayıma kurdun bir pazar,
Emeğim zay oldu döküldü azar.
Şu garip halimi kim görse sezer,
Vefasız bir dosta düştü yolumuz.

​Ektiğim çiçekler boynunu büktü,
Umudun üstüne karanlık çöktü.
Zaman eleğini üstüme döktü,
Savrulup savrulup bitti halimiz.

​Dilde sitem vardır gözde bin keder,
İnsan sevdiğinden böyle mi gider?
Kader dedikleri hep zulüm mü eder?
Kırıldı kanatla uçmaz kolumuz.

​Dostun sinesinde açılan yara,
Düşürdü kalbimi bitmez efkâra.
Çevirdin gündüzü kapkara zara,
Zemheriye döndü bahar dalımız.

​Hani ya verdiğin o eski sözler?
Şimdi yalan oldu o gülen gözler.
Yüreğimde yanan sönmeyen közler,
Küllendi savruldu gitti külümüz.

​Aynalar yüzüme yabancı bakış,
Gönlümün içinde bitmeyen yokuş.
Kaderin ağında hüzünlü nakış,
Tersine bağlandı ipek telimiz.

​Yükledin sırtıma onca vebali,
Görmedin içimde olan ahvali.
Yıkıldı sevdanın yüksek misali,
Lal oldu ağızda dönmez dilimiz.

​Gönül defterini kapattım artık,
Yolların sonuna dayandım artık.
Ben kendi nârımda kavruldum artık,
Toz duman içinde kaldı yolumuz.

​İçimde bir sızı sönmez bir yangın,
Ruhum bu dünyaya küskün ve dargın.
Hayaller perişan duygular yorgun,
Bulanık akıyor şimdi selimiz.

​Artık ne beklerim ne de özlerim,
Kapandı sayfalar yorgun dizlerim.
Sana son sözümü saklar gizlerim,
Susuz bir sahrada soldu gülümüz.