DAĞLAR

Geçit vermeyen dağları sevmelisin
Senin inadının, mayası dağlardadır
Zirvelerini uzaklardan görmelisin
Senin şarabın, eteğindeki bağlardadır

Geçit vermeyen dağların kuşları
Kanadının inadını bilirde uçarlar
Sinsilik tilki çakal meziyeti değişmez
Onların en iyi bildiği güzel kaçarlar

Dağlar bizimdir diyenlerin keskin isyanları
Acılardan kesip çıkarırlar aydınlık yarınları
Onların sıcak yatakları yorganları yoktur
Bin yılda bir doyar ekmek bilmeyen karınları

Dağlar çaresizliğin son isyan noktasıdır
Çıkıldı mı bir kere geri dönüşü asla yoktur
Ünlem noktalı virgül bitmiştir sadece nokta
Noktayı bilmeyenlerin virgülü ne de çoktur

Bahane üretmeyi bilmez dağların efkârı
Yarenlik ettiği yiğitlerle sonsuz halaya dururlar
Haksızlığın kalesinde zemheridir hep baharlar
Hak yiyen doymazlar kendi gölgelerini vururlar

Ovalarda yaşamak için dağlar olmalı dik başlı
Subaşlarında haramiler can alıcılar kalamaz
Güvendiği yerde tedirginliği yoktur ceylanların
Adalet varsa ecelden başka hiç kimse can alamaz


Şuayip ODABAŞI
6.1.23