Yaş altmışı geçince,
bir liman lambası yandı içimde
puslu bir akşamüstü
kordonboyu yalnızlığı gibi
sigaramın dumanı bile yorgun biçimde
oysa ,
daha dün
fırtınaya küfreden bir çocuktum
haritaları yırtıp,
dalgaların suratına atan
belki denize gıcıktım
bir küpeşte serserisi gibi
…...............
şimdi,
bu yorgun gemi susuyor
halatlar çözülmüş duruyor
Kader bu ya, bazı gemiler
ancak durarak batar

Zaman geçiyor ömrümden
bir eski sevgili gibi
hiçbir şey sormadan
hiçbir şey affetmeden
ben bakıyorum
öğreniyorum
geç kalmayı farketmeden
ve elimden bir şey gelmeden,
yaşlılık,
bir takvim yaprağı değil
içten içe daralmaktır
birden fark edersin
en uzun yolculuk
aynı yerde kalmaktır.

Yeni geldim diyordum ya bu yaşa
kimse karşılamadı beni.
bir ben vardım
bir de aynadaki adam
kapılmışız telaşa,
ikimiz de
aynı şeyi öğrendik
susarak başbaşa.
Bize ayrılan seferin sonuna geldik…
MVG 16.01.2026