sizin olsun yeşiliniz alınız
sizin olsun peteğiniz balınız
alın dünyayı hayrını görün
hem haksızlığınız
hem de
sevgiyi hak bilenlere
reva gördüğünüz
cehennem azaplarınızla



tarif edemezken ben
aşk adına akılımdan geçenleri
yazmaya yetiştiremezken
dilimden dökülen sevgi sözcüklerini
fukara yüreğimin çırpınışları
yeryüzünü ve gökyüzünü titreten
kanat sesli bir hicran senfonisi şimdi


bir şey istemedim kimseden
kabullenmedi ruhum
hiçbir zaman dilenciliği
bir kelebek ömürlüden
sevgi dilenmişliğimden başka


bahsetmedim kimseye
içimdeki sevda yarasından
kimseye bahsetmedim
bir örümceğin kalbime ördüğü ağlardan
ne yaşadıysam kabul ettim kaderimdir diye


sevmekti tek suçum sanırım
ki sevmek
dünyanın en büyük suçudur
vurun boynumu
çünkü ölümü göze alıp başlamıştım ben
bu sevmek suçunu işlemeye


kime ak dediysem
karanlıkla müjdeledi hayallerimi
birisine sevgiyle seslensem
infazına hükmedildi sesimin
oysa daha çocuktum ben
en büyük yeminimi ettiğimde
sevmek olsun benim en büyük günahım diye
ama duyanım olmadı sesimi


belki sen duyarsın diye
bu kez de sana sesleniyorum

ahhh
sevdalı yüreğimin baş konuğu
daha beşiğimi sallarken anam
sen kokardın
anamın kınalı parmakları
ateşler içinde isyanlardaysam şimdi
reddediyorsam
sevginin inanç makamlarını
sen değilsin sebebi
her şeye sebep
benim her şeyi kendimce bilmişliğim
ve çoktan da çok sevmişliğimdir



bir şiir değil
bir destan az gelir
sana seni anlatmaya
bütün isyanlarıma
bütün inkârlarıma yol veren
senin yokluğun
biliyorsun değil mi?



hoşça kal
gönül dergâhının
hizmetkarı olduğum
yüreğimin tanıdığı en yiğit kadın
hoşça kal
seni sana emanet ediyorum
iyi bak kendine olur mu