0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
90
Okunma
Gönül İkametgâhı
Kanadım yok ki uçsam, dilesem menzilime,
Yollar mühürlü sanki, varamam yâr iline.
Bir virane gibiyim, ne güç var ne de takat,
Diz çöktüm eşiğinde, sığındım teslimiyete.
Lakin...
Mekân tutmuş aşkın, bu garip gönül hanemde,
Cihan toplansa gelmez, gücü bizi ayırmaya.
Çaresizlik içinde, çare aramaz bu can,
Biçare kalmak imiş, asıl vuslata erme.
Hasbihalim sanadır, zikrim dönüp dolaşır,
Her nefeste bir yara, her yara Y-AR’e ulaşır.
Lisan-ı hal ile derim: "Medet ey şah-ı cihan!"
Bir kez "Hu" demek yeter, o en büyük Y-AR’e...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
