Yine hayranlıkla okudum
Çok çok güzel


Sevgiler saygılar arkadaşım

Nerede durmalı çok sesli muzikalin cikardigi sesler
Nerede yukselmeli nerede düşmeli hayata
Işığın gölgesi vurmalı aydinlatmali duvarları
Şiir akmalı sairin içinden geçmeli bütün heceler

Yüreğiniz dert görmesin

Yazmasan içini yakar, yazsan dışarı akar, her şekilde can yakar bu yarasından şiir sızan bir tutsaklık, yazdıkça kanıyor.
Sanki insan iyileşmek için değil, kanamayı anlamlandırmak için yazar ya, işte o hâl.
Yazayım da geçsin değil, bu geçmeyecek bari şiir olsun farkındalığı.

Evet şiir şairin çocuğudur çünkü çocuk gibi doğurur, vakit harcar, işlersin seversin, ne o seni ne de sen onu bırakabilirsin.

Finalin hüznü ise sakin bir kabullenişle okuyucuyu da hüzne sokuyor
"şiir gibi yaşayıp aşkı, ama aşkı yaşayamamak bir şiir gibi"...
Yazmak senin için hem yara hem sargı bezi, canın yanıyor ve bu çok sahici.

Kısacası, bu şiir acıyı yücelten değil; acıyla yaşamayı öğrenmenin sesi. Ne isyan var, ne çok fazla bir umut; sadece kabullenilmiş mahkûmiyetin sakin, kanayan dili.

Bazen her şey olacağına varır be yaa... işte öyle...
Sevgi ve saygıyla şiirdaşım.