Ben bir kadın sevdim, şiirlerime sığdıramadığım
Ne kadar yazarsam yazayım mısralarımda anlatamadığım
Avazım çıktığı kadar bağırsamda sesimi duyuramadığım
Ben bir kadın sevdim, ömrümü ömrüne adadığım

Babası o sana emanet deyip çekip gitmişti rüyalarımdan
Ben ise sadece onu sevmeyi biliyordum bu hayatta
Var oluş sebebim gibiydi, başkası nasıl sevilir bilmiyordum
Ben bir kadın sevdim, hemde Diyarbakır’da

Üzülünce saçlarını yolan, dişlerini sıkan, çokça neşeli
İnsanı hayata bağlayan güler yüzlü bir peri
Fotoğraflarını silmeye kıyamadığım eski defterin biri
Ben bir kadın sevdim, güzel gözlü, biraz deli

Onun için dünyaları yakar, ölürüm diyordum
Bu kadar erken gideceğini beklemiyordum
Hazırlıksız yakalandım sensizliğe
Ben bir kadın sevdim, Urfa Siverekte

Çok istedim seni bana vermediler
Ölümü göze aldımda bir beni sevmediler
Aramıza girip sevgimizi bitirdiler
Ben bir kadın sevdim, onuda yitirdiler

Kavuşmamız nasipse kalacak mahşere
Sende istiyorsan kıyılacak nikah cennette
Kimse seni ben gibi sevemez edebi alemde
Ben bir kadın sevdim, deli ve divane