2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
155
Okunma
Arnavut kaldırımlı boş sokaklarda düşledim seni,
Sokaklar loş, ıslak ve kırık bir aynaydı adeta...
Yağmurun her damlası, kalbime çarpan bir hatıraydı içimde,
senden bana kalan.
Yanarken içim, kül oluyordu bütün şehirle birlikte sanki.
şimdi bir deniz feneri titredi uzakta,
Gölgesi sensizliğimin üzerine düştü usulca ve yavaşca..
Rüzgar, senin adını taşıyordu ellerimden alınmış gibi,
Ve ben, bir nefes gibi tükeniyordum sensiz gecenin ortasında.
Adımlarım yankılandı taş duvarlarda,
Her yankı da sen dön diye haykırdı sessizliğe.
Ama sen yoktun, sadece gölgem ve yağmur vardı,
Ve ben, yanarken bile seni düşlemekten vazgeçemedim sevdiğim,
ismin dudaklarımda son bir umutla bakıyorum uzaklara...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz