Huzur…
Bazen bir köşede saklanır,
Kimsenin bakmadığı bir yerde.
Gürültüden kaçar,
Kalabalıktan utanır,
Sessizliği sever.
Bazen bir nefestedir huzur,

Derin, yavaş, gerçek.
Ciğerlerine değil,
Ruhuna dolan bir hava gibi,
“Buradayım” der,
Kaçmadan, acele etmeden.
Bazen yüreğe dokunan bir sestir,

Bağırmaz, çağırmaz.
Bir cümleye sığar,
Bir şarkının arasına gizlenir,
Ve bir anda
İçini onarır.
Sevgi…

Bazen bir bakışta doğar,
Sözden önce anlaşılır.
Göz göze gelince
Kalbin ayağa kalkar,
Dil susar.
Bazen bir tebessümdür sevgi,

Hesapsız, çıkarsız.
Dünyanın bütün ağırlığını
Bir anlığına unutturan
Küçük ama
Koca bir mucize.
Bazen de en ummadığın yerde,

En olmadık zamanda çıkar karşına.
Hazırlıksız yakalar insanı,
Savunmasız.
Ama bilir ki,
Kaçarsa eksilir.
Ve sevgi…

Ne olursa olsun,
İlle de içimizdedir.
Vermezsek çoğalmaz,
Saklarsak çürür,
Paylaşırsak yaşar.
Güzellik…

Bazen bir çiçekte durur,
Renginde değil kokusunda.
Bazen bir böceğin
Kırılgan yürüyüşünde,
Fark edene görünür.
Bakmayı bilirsek her yerdedir güzellik,

Ama gözle değil,
Kalple bakmak gerekir.
Ön yargıyı kapatmadan,
Aceleyi susturmadan,
Gerçek görünmez.
Ve en çok…

Merhamet dolu bir yürekte yakışır güzellik.
İnsanı insan yapan oradadır.
Huzur da, sevgi de
Orada diz çöker.
Çünkü dünya,
Merhamet kadar güzeldir.

@NURAL BEKTAŞLI