Hemen deme,
Sözün ateşi çabuk yakar;
Külünü okumadan
Harfi mühürleme.

Bir yüz gördün diye
Hikâye tamam sanma;
Ayna, arkasını saklar
İlk bakıştan.

Acelecidir hüküm,
Koşarak varır yanlış yere;
Hakikat yürüyerek gelir,
Nefesi geniştir.

Bir ses yükselirse
Doğru sanma hemen;
En gür çağlayanlar
En sığ yerden geçer.

Susmanın da ilmi var;
Terazi, yük binmeden
Dilini tartmaz, bekler.

Bir düğüm çözümsüz görünür,
Makas çağırma hemen;
İp, sabırla okşanınca
Yolunu gösterir.

Kırgınlık gözlük takar
İnsanın aklına;
Camı silmeden
Manzarayı yargılama.

Her iz, suç değildir;
Toprakta kalan ayak
Yürümeyi kanıtlar,
Niyeti değil.

Bir kapı sert kapandıysa
İçerideki fırtınayı düşün;
Tahta değil bazen
Rüzgâr konuşur.

Söz, nişan alır aceleyle;
İsabet sanılan şey
Çoğu kez yaradır.

Zamanı tanık çağır;
O gelmeden karar verme;
Hakikat,
Geç kalan ama şaşmayan şahittir.

Kalbini savcı yapma,
Hakem olsun;
Öfke dosya kabartır,
Merhamet adaleti.

Unutma!
Hız, hükmün düşmanıdır;
Ağır giden terazi
Daha doğru tartar.

O yüzden Lâ Tahir,
Yani acele hükme varma;
Anlamak bir varıştır,
Koşarak girilmez.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(11 Ocak 2026)