HER NEFESİM SENİNLE

Sen sustun,
Ben içimde fırtınalar sakladım,
Her dalga senin adını fısıldadı gecelere,
Saçındaki rüzgârda kaybolan hatıralarla seni aradım,
Gölgenin düştüğü her köşede seni buldum.

Herkesle savaştın,
Ben de fırtınalarla,
Ama yüreğim hep senin limanına dönmek istedi,
Taçsız gönül tahtında boşlukları sen doldurdun,
Ben taşlara sarıldım, adını kazıdım her taşın içine.

Masum değildik belki,
Ama ben yıldızları senin için topladım,
Dağları delmedim ama geceleri senin hayaline açtım,
Toprak çatladı susuzken, ben yağmur olup sürdüm üzerini,
Senin gökyüzüne düşen her damlada sevgimi buldun.

Gözlerin sustuğunda,
Feryadımı gökyüzüne astım,
Rüzgârın taşıdığı her kelimede sen vardın,
Ellerim boş kalsa da hep sana uzandı,
Ve yüreğim hep seninle doldu, kimse bilmedi bunu.

Belki yanında olamadım,
Ama her nefesim seninle,
Her suskunluğumda adını fısıldadım yıldızlara,
Gecenin karanlığında seni örttüm sessizliğe,
Denizler içimde kabardı, adını kıyıya vurdu,
Zaman benden çok şey aldı,
Senden hiç vazgeçmedim,
Bunu bil diye söylüyorum,
Her nefesim seninle.
Hüseyin Erdinç