Dumanı tüter içimin en kuytusu,
Sönmüş gibi duran her yer
Bir kıvılcımla yeniden yanar.
Yüreğim,
Haritalarda yeri olmayan
Bir yangın yeri artık.
Ellerim titrer,
Soğuktan değil,
Hatırlamanın yükünden.
Bir zamanlar dokunduğun her şey
Şimdi boşluğa düşer.
Bakışlarım yetim,
Bir çift göz ki
Sahibini çoktan kaybetmiş.
Adını unuttum sanma,
Yalnızca anmamayı öğrendim.
Dilime mühür vurdum,
Hatıralarına sürgün verdim.
Bir isim eksildi benden,
Bir ömür hafifledi sandım
Ama bazı boşluklar
Sessizlikle dolar sadece.
Sildim bütün alacaklarımı,
Ne sevgiden,
Ne umutlardan,
Ne de yarım kalan düşlerden.
Borç defterini kapattım,
Sayfaları tek tek
Kalbimle yırttım.
Gayrı benim seninle olan hesabım
Bu dünyaya ağır gelir.
Ne gece taşır,
Ne de sabah.
Haklılık aramam,
Helallik beklemem.
Her şey yerini bulur elbet
Ama zamanı vardır.
Ben yükümü kadere bıraktım,
Hükmü zamana.
Seninle olan
O son söz
Bu dünyanın sınırlarını aşar.
Varsın
Mahşere kalsın.


Funda Yılmaz