13
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
261
Okunma
Bir yanı belirsizlik,
bir yanı umutla umutsuzluk,
göğsüme çöken bu ağırlığın
adını sen koy.
Gece uzun,
duvarlar soğuk,
haberler kısa,
bekleyişler suskun.
Bir kapı var
önünde beklediğimiz,
her gün sadece
bir kişiye izinli.
Giden gidiyor,
kalan kalıyor,
kalabalık aile
bir sandalyeye sığmıyor.
Soğuk bir odada
zaman ağırlaşıyor,
orada yatanın nefesi
burada sayılıyor.
Sabır diyoruz
dil alışkanlığı,
acıyı içimize gömüp
gözlerimizle konuşuyoruz.
Bugün de bekliyoruz,
her zamanki gibi.
Saatler ilerlemiyor,
dualarsa yorgun.
Bir ses gelse
yerinden oynayacak kalbimiz,
gelmiyor.
Bu bekleyişin adı yok belki,
çünkü adı olan şeyler
bu kadar acıtmaz.
Yine de soruyorum geceye,
boğazımda bu düğüm var ya,
hadi şimdi onun,
adını sen koy.
ALİ RIZA COŞKUN
5.0
100% (19)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.