Yalınayak tırmandım hayatın yokuşunu
Şu dünyayı sırtımda taşıyormuş gibiyim
Yokluğun menüsüyle besledim can kuşumu
Ruhumun boşluğunda yaşıyormuş gibiyim

Geceler hoyratlaştı perde gerdi gözüme
Mızraplar ağıt yaktı dert yükledi sazıma
Cehennem ateşinde ayaz vurdu yazıma
Alevler arasında üşüyormuş gibiyim

Suskunluğum bastırdı çığlığımı sesimi
Baykuşlar mesken tuttu boşalan kafesimi
Vakitsiz yolculuklar tüketti nefesimi
Meçhule giden yolda koşuyormuş gibiyim

Zamansız hazan çöktü çiçeklere güllere
Umut yağmuru yağmaz ne göklere ne yere
Derdimi yazsam sığmaz bin yapraklı deftere
Dolup dolup kendimden taşıyormuş gibiyim

Yalnız geçen bir ömrün sızısı var içimde
Gurbetin acı yüzü sönmeyen nar içimde
Yokluğunun yarası her gün kanar içimde
Bağrımı kör bıçakla deşiyormuş gibiyim

ŞENTÜRK DURSUN




----DOST KALEMLER----

Yaralı ceylan gibi sardım sarp yokuşlara
Sırrımı fısıldadım ağaçlara kuşlara
Kaptırmışım kendimi hayallere düşlere
Dipsiz kör kuyulara düşüyormuş gibiyim...Hayrullah

Takvimler yüreğime akşamı erken yazdı,
Ne baharlar yeşerdi, ne de kışlarım azdı,
Gidenlerin ardından, yapılan bir niyazdı,
Bir gölgenin peşinden, koşuyormuş gibiyim....andelip