Hani giderken bıraktığın,
Ucu yanık mektubunda demişsin ya!
Bizden olmaz sana mutluluklar.
İşte ben o gün yaktım senli tüm anıları.
Küllerinden kalem yaptım,
Hasrete, vedaya dair şiirler yazıyorum.
Gecenin bir yarısı hasretin vuruyor!
Akıma düşüyor anılar bir bir.
Elime kalemi alıp yazıyorum sana.
Ben ağlarken kalemde ağlıyor.
Bazı günler başım defterde uyanıyorum.
İşte sen gideli böyleyim biraz kırgın
Çokça yorgun hasretin yükünden..
Duydumki beni soruyor muşsun!
Tüm eşe dosta!
Unutsun beni mutlu olsun demişsin.
Ardında harebe bıraktığını bilmeden.
Duydumki evlenmişsin!
Bir kızın olmuş!
Belki adımı koymuşsundur dedim.
Gerçi senin yüreğin bunada yetmez
Tıpkı beni sevmeye yetmediği gibi..
Neydi beni senden alamayışım?
Neden veda edemiyorum sana?
Sonra şunu fark ettim!
Ben sana çoktan veda etmişim.
Veda edemediğim duygulsrımmış.

ASİYE OĞUZ (Devrik Kalem)