Aslan iken kedilere boğulur,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.
Gittiği tüm kapılardan kovulur,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler,

Bir gün bırakıp gidince yoldaşı,
Eğilir durmaz dimdik duran başı,
Gecesi yorgandır, yastığı taşı,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Devrilir evler üstüne yol olur,
Her gece gözyaşı döker sel olur,
Umutların yanar biter kül olur
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Dünyadan elin ayağını çeker,
Kapanır secdeye dualar eker,
Açar ellerini derdini döker,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Çaresiz kalmıştır, ezeni çoktur,
Allah’tan başka sığınağı yoktur,
Sevgiye açtır, zulme karnı toktur,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Hakkı için mücadele ederler,
Allah’a olan borcunu öderler,
Giderse, gözleri açık giderler,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Yıkılır her yer kovulur yurdundan,
Bir güneş doğar dağların ardından,
Gözleri göremez olur derdinden,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Susar hep, feryadı içine akar,
Yükü ağır, belini erken büker,
Her darbe onu biraz daha yıkar,
Yaşarken ölür, ölmeden ölenler.

Gün gelir döner çark, düzen kurulur,
Zalim ne ekerse hesap sorulur,
Mazlum sabrıyla yeniden doğrulur,
Dirilir elbet, ölmeden ölenler.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Sırtındaki yük ağıdır
Ne söylenirse içine atmıştır
Gönlünde hep sabır vardır
Yaşarken ölür ölmeden ölenler.…Canba

Dert ile buluşmadan derman sunulmaz imiş,
Çareyi aramadan deva kılınmaz imiş,
Çileyi hazmetmeden derviş olunmaz imiş,
Allah Dostları için ölmeden ölmek yasak.….hosoğlu