Gecenin omzuna bıraktım adını
Uyumaz kalbim, susmaz acım
Bir şehir üşür içimde sensiz
Ne ben eskiyim ne yarınlar yakın

Yandım ama dumanım çıkmadı
Herkes gördü, sen görmedin
Bir kalp kaç kere kırılır söyle
Ben saymadım, sen bilmedin

Bir mevsim yetti vazgeçmene
Bir ömür düştü payıma
Ben seni içimde büyütürken
Sen çoktan çıktın hayatımdan

Karkış oldu günlerim sensiz
Ne güneş doğar ne gece biter
Adın düşer kalbime sessiz
Ben donarım, zaman geçer

Karkış oldu günlerim sensiz
Bu ayaz yakar içimi
Bir sen eksik kaldın hayatta
Bir ben fazla bu şehirde

Aynaya bakınca seni gördüm
Yüzümde izlerin durur hâlâ
Gitmek sana yakıştı belki
Kalmak bana kaldı, yarım hâlâ

Her sözüm düğüm düğüm boğazımda
Bağırdım ama duymadın
Sevmek suçsa ben hükümlüyüm
Sen beraat ettin, anlamadım

Bir dokunuşluk mesafeyken
Nasıl bu kadar uzağız biz
Aynı gökyüzü üstümüzde
Ama farklı yıldızlara bakarız

Karkış oldu günlerim sensiz
Ne güneş doğar ne gece biter
Adın düşer kalbime sessiz
Ben donarım, zaman geçer

Karkış oldu günlerim sensiz
Bu ayaz yakar içimi
Bir sen eksik kaldın hayatta
Bir ben fazla bu şehirde

Beni böyle yarım bırakan
Hangi sevda, hangi vicdan
Bir adım atsan erir bu kar
Ama sen kışı sevdin her zaman

Karkış oldu günlerim sensiz
Ben hâlâ seni beklerim
Donmuş kalbim çözülmez ki
Sen gelmeden, sen demeden

Karkış oldu günlerim sensiz
Adın kar gibi içimde
Bir sen eksik kaldın hayatta
Bir ben fazla bu hikâyede

Funda Yılmaz