Onbesinde
Bir lokmanin peşinde düştüm
Okuldan sonra sokakta duydum
feverani
Duyurdular sanki ilan tahtasinda
Ölümü
Düştüm yerlere ayaklarım çırpıda
Dost meclisi avluda
Üzüntü yeis keder
Annemin
gözünün birinde yaş
Diğeri kapalı ameliyattan
Gitme dedi kuzulara
Kurt kapar dedi babanızı
Sabah kalk sen sobayi kur hasta hasta
Tutul birden krize
Ocağın onsekizinde
Soğuk kış geceleri aydinlanmaz o geceden sonra
Kırılır evin direkleri catirdar merdivenler yıkılır
Duvarlar düşer üzerime
Her ocağın onsekizi cumasinda
Seksenbes yılının ayazında

Nasıldır bilir misiniz
Taş duvarlar arasında sabaha kadar ağlamayı
Konuşmayı kendi kendine sebeplerini sormayı
Düşlerine yama yapmayı olursuz gecenin içinden huzunleri çıkarıp tekrar tekrar yeniden yaşamayı
Yeni baştan kurmayı teselli olmayı hayatta kalarak
Bir daha sormasın diye tüm hayallerini öldürerek gelecek günlerin
Nasıldır bilir misiniz
İçinize düşen ateşi tekrar tekrar yakmayı

Onbesinde
Onsekizocak günü kaybettim babami
Tuzlu kirli üstüne kezzap dökülmüş cuma gününde