Ayrılık nasıl anlatılırdı bilemezdim
Seni tanımadan önce

Annemin boşluğu doldurmadi kayiplarimi
Müjganla çok yakındı aglamalarimiz
İki sene el ele kol kola taşıdık gözyaşıni
İçime gömerek taşıdım daha fazla acılarını
Üstüme çöken yalnızlıklarla

Sonra sende tanıdım yaşayarak ölmeyi
Ölümun toprağını yüzüme serpe serpe gömdün beni
Mektuplarin ucuna yakmistin taze gülümsemeleri
Üniformalar ağır gelmedi bu kadar
Senden yediğim kaziktan sonra

İçime düşürdün ikibin yillik acıyı
İki bin sene yine aradım sebebini
Bulamadım olumumun bana verdigi mutlak güvenceyi
Oysa makul isterdim tüm güvenceleri
Mükemmel değilim

Bir defasında
Barışmak istemistin
Ama ihanetini hic affedemedim
Telefonda bunu can kulağıyla dinledin de
Kendi içinde kendini çürüttün
Kendi benliginde beni yok ettin
Kendi yoklugunda beni var edemedin

Neydi benim derdim

Neydi benim isteğim

Neydi sevgiden gayri heybede tasidigim

Ayrılık nasıl anlatılır çok bilemem
Bildigim
Maviler aydınlık değil artık

Aydinliklar karartıyor senin gibi icimdekileri

Annemin acısından sonra
Senin acini da ekledim sayfama
Annem beni yedi bitirdi
Sen kalanları götürdün benden

Suçlu bulundu
Ben
Benim basarilarimi duydukca koşmak istedin bana
Sen vardın sadece başka hayatlar olamazdı
Bunu duyunca hemen evlendim
Yeterliydi kendimi anlatmaya
Evlenmek içinde çok beklemedin
Seriye bagladigin sevgililerinden birine gittin

Böyleydi sevgi anlayisin
Sen beni hiç anlamadın
Beni sevmedin


Ayrılık nasıl anlatılırdı bilemezdim
Seni tanımadan önce