15
Yorum
38
Beğeni
5,0
Puan
202
Okunma

Şiir battı;
kalbimin kan toplayan yerlerine.
Acıttı
ve akıttı.
Döküldü yüreğimden azar azar,
kâğıdımı yazıya boyadı.
Şiir yapıyor böyle şeyler;
bazen de saplanıyor.
Sırtıma uzanıyor ucu,
sırtımdaki yükümle beraber
fışkırıyor;
tüm kararmış dertlerime
sıçrıyor rengi.
Bilerek yaptığımda da oluyor;
şiire batıyorum, çıkıyorum.
Aklımda, ruhumda
ne kadar yara varsa
incitmeden, acıtmadan
satır satır
merhemliyor sızılarımı.
Aslında hep iyi geliyor şiir.
Hangi hüznümü
hangi kelime,
hangi acımı
hangi harf
şifalandırır,
onu çok iyi biliyor.
5.0
100% (20)