Mavi denizin kenarinda
Siyah düşlerle kurulu sessiz sevinçler karşıladı ayrılığı
Köhne adımlarım sararken eksikleri düştü sonbahar yaprağı yere
Üzerime üzerime geldi bir de kafa ağrıları
Yazıp yazıp karaladigim anı defterlerinin ucunda kandil
Atmayan kalbi
Ölü derisi
Susuz yazı
Boş bohçası
Dinmeyen gürültüsü zamanın
İçinden koparsa zincirinin bagirtisi göğü sürükleyecek feryada
Kırmızı beden rengindeki elbisem kana bulunacak sonra
Sonrasi akıl mi birakir insanda

Mavi denizin kenarında
Siyaha bürünen yadsinamaz sevda
Gece çöker gökyüzünün renkleri
Paramparça içimdeki

Ölümlü dünya dedi başımdaki beyaz saçlar
Dikkat et kendine uyarı mahiyetinde
Yetmişe de gelsem unutmayacagim dedim seni
Sevdani içime gömerek

Mavi denizin kenarında
Mavi düşlerin arasında
Mavi isteklerin çabasında
Mavi yalnızlık senfonisini çalar
Mavi mutlu çocuk

Mavi denizin ortasında
Yalnızlık eski bir dosttur