Karmaşık güllerin bulantisindayim
İçime çöken Nergis çiçeklerinin kokusunda
kaçırıp ölü toprağından gecelerini hirsizca
Gözlerinden topladigim kestanenelerin kıyılmış sevincini yatırmak uzaklara var ya
Bilmem kaç karanlık içinde karanlık var bu kokuların
İsli lekeli duvara işlemiş gürültüsü sessiz gidislerin
Boş tavana bakan hayal perdesi filmlerin ozlenesi bakışların
Vuran kahreden öldüren serzenişleri
Kıyami kalislarin sarı çiçekli ayçiçek tarlasının
Ortasından yükselişi dramınin
Ayak ucundan yeniden hayata dogrulusu ısırgan otunun
Vahşice
Doldurulmayan koca boşlukta
Bir basina serilmiş arzusu boynuna

Yıkılmaz yakilmaz yok olmaz dediğin ne varsa
Teker teker düştü kaleleri
Direnişin yalnız koyunlarda uyudu masallarda
Kadehler kırıldı anı defterinin ortasinda
Düştügum yikildigim yakildigim dost sofralarında
Bir an dahi gözümden seyirmedim gidişleri
Geri gelmeyenleri

Çiçekler boynuma sarıldı buketlerde topladigim
Dusler dağılmasın diye topladım mavi tomurcukları
Hayat öğretmişti bir şekilde ayakta kalmayı
Direncini öfkeden ileride tuttum aykırılıkları gormeden

İçimde sindire sindire çözdüm bulmacalarini
Kodlari haritalari noktalari
Siyahi beyazi grisi renkli bağlarımi
Neyi yoktu ki asıl kırmızı güllerin
Sinemi yaktı benim bağırta bağırta

Ortasındayım ayçiçeği tarlasının şimdi
Denizin kıyısında