5
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
78
Okunma
Canım yanıyor ya,
Adını andığımda bile sızım artıyor.
Bir yerim kırık,
Ama neresi bilmiyorum…
Avuçlarımda dualar üşüyor,
Geceler uzun, kalbim yorgun.
Susuyorum,
Çünkü kelimeler de acıtıyor bazen.
Şâfi…
Sen bilirsin bu yarayı.
Ben dokunamadım,
Sen dokun diye bekledim.
Gözyaşım secdeye düştü,
İçimden bir çığlık yükseldi:
“Yeter…”
Ama sesim bile titrek.
Canım yanıyor ya,
İlaç değil, merhem değil aradığım.
Bir nefes,
Bir şifa…
Senden gelen.
Şâfi,
Kalbime dokun.
Ben sustum,
Sen iyileştir.
5.0
100% (5)
Cevap Yaz