Adsız bir köprünün başında
Hayat kesemde büyüttüğüm kelimeleri
Suya salıyordum birer birer
Su serin
Su berrak
Su senin yüzün


Bir yakası olmayan
yaban kuşları gibiydim


Özlemle değildi savaşım
Düşlerimi uçurabilmekti belki gökyüzüne
Aksak bir özgürlük nasıl tarif edilirse öyleydim işte
Kanatlı bir ezgi
Uçarı göçeri
Umarsız bir yaşam
Bir dünya türküsü söylüyor rüzgar
Seslerden örülü halatlar
Zihnime dolanıyordu istemsiz


En iyi suskunluk anlatır beni
Çığlık dolu bir atlasım
Sayfalarım sonbahar rengi
Son kayasıyım okyanusun
İlmek ilmek taşıyorum
Her defasında
Harflerin dalgalarında


İçimdeki şiiri taksim ediyordu hayat
Sessizlik makamında
Birbirine dargın anlam arayışları içindeydim
Sazlıkların sözlüklerin ötesinde


Kırık kalplerin izinde
Sargısı ufak yaşam kırıntıları olan
Tebessüm giydirilmiş yaşanmışlıklar
Gözaltı morlukları
Hareli alın çizgileri
Bir geceye sığdırılamayan dualar cümlesi
Adsız bir köprüden kalan