Gurbetten gurbete gezer dururum
Kanadım kırıldı uçamaz oldum
Artık iflah olmam burda çürürüm
Elim kolum bağlı açamaz oldum.

İyiyle kötüyle birleştim kaldım
Ayrık otu gibi gürleştim kaldım
Yaban el yurdunda yerleştim kaldım
Sıla çok ırakta göçemez oldum.

Hatırımda kaldı tahta kaşıklar
Hiç aklımdan gitmez bizim uşaklar
Bilirim sarardı altın başaklar
Bereket yağsa da biçemez oldum.

Çok özledim köyde kıyı kenarı
Altında yattığım koca çınarı
Burnumda tütüyor Cuma Pınar’ı
Uzanıp suyundan içemez oldum.

Benim olanları hepten çaldılar
İzin vermemeye karar kıldılar
Sanki beni burda esir aldılar
Kaçmak istesem de kaçamaz oldum.

Hasretliğin adı göçmenler yurdu
Bizler tavşan onlar dağların kurdu
Sizi düşünmekten havsalam durdu
Uzağı yakını seçemez oldum.

Necati’yi gurbet yaktı kavurdu
Felek beni ordan ora savurdu
Vuslatı beyninde kardı yoğurdu
Ne candan ne yardan geçemez oldum.

Necati OCAKCI (NEYZEMÎ)
ANTALYA

TEŞEKKÜRLER

Dilimde türküsü artarken aşkın
Baktım ki bugünüm dünümden taşkın
Sen orada yalnız ben burda şaşkın
Kırıldı kanadım uçamaz oldum ...
..........DOSTELİ

Adresim şüpheli yolum bilinmez
Hatrımı soran yok halim bilinmez
Çektiğim eziyet zulüm bilinmez
Yüzümde tebessüm saçamaz oldum.
.....Şentürk Dursun

Geldiğimden beri dişimi söktü
Taze bir fidandım dalımı döktü
İnsafsız gurbet belimi büktü
Etrafa gülücük saçamaz oldum
......BEYZADE


Ekmeğim taş gibi, suyum acıydı;
Her lokma boğazda düğüm sancıydı.
Dışım yaz yaşarken, içim kışıydı;
Mevsimi mevsimden sayamaz oldum.

Ellerim nasırlı, içim kırılgan;
Dilimde dua var, gönlüm yarılgan.
Feleğin eylemi öyle darılgan;
Kaderle pazarlık edemez oldum.

Bir sözüm yetermiş aslında bazen;
Bir “gel” desem dünya düzelir hemen.
Sesim boğulur da içimde gezen;
Derdimi dilime dökemez oldum.

Sokaklar tanımaz adımı, sanım;
Yitik bir harita gibi her yanım.
Kendi hikâyemde bir figüranım;
Başrolü bir türlü alamaz oldum.

Ne gidenim belli ne de kalanım;
Arada asılı kalmış bir canım.
Can dediğin bu mu, diye sorarım;
Yaşadım sayıldım, sayılmaz oldum.
........ZEMÎNî