Çok güzel bir şiir okudum kaleminiz daim olsun tebrikler hocam saygılarımla.

Şiirin Adı: Bir Orman Şarkısı
Şairi: ŞuLeCan
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri / Celil ÇINKIR

Bu şiir, bir hatıranın değil; bir vicdanın ve çocukluğun ekosisteminin ağıdıdır. Orman burada ağaçtan ibaret değildir; babaannenin ulama örtüsü, babanın salıncağı, ananın şarkısı, açlığı yüzüne vurmayan bir hayat ahlâkıdır. Şair, bugünün gürültüsüne karşı geçmişin sessiz ama onurlu dünyasını koyar. “Masallarda dolaşırdı kötülük” dizesi, şiirin omurgasıdır; çünkü bugünün trajedisi, kötülüğün masaldan çıkıp sokağa yerleşmiş olmasıdır.

Dizeler yalın ama derin; nostaljiye sığınmıyor, hafızayı diriltiyor. Paramparça bir alınla başlayan yüzleşme, “kendimizin ormanıydık” diyerek biter. Bu bir kayıp anlatısı değil, insanlığın nerede eksildiğini gösteren bir işaret fişeğidir. Okur, şiiri okumaz; içine girer ve orada bir süre kalır.

Vesselam.
“İnsan bazen geçmişe dönmez; geçmiş gelip insanın önünde durur.”