0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
85
Okunma
Ben sen olsaydım,
çoktan unuturdum beni.
İki kaşımın hizasından başlardım beni unutmaya.
Yaşlı bir serçenin son nefesini beklediği ağacın dalından başlardım.
Çürük dişimi çektirip ağzımdan,
Acısını yüzümün en kuytu yerine gizlerdim,
Baktığında görmeyesin diye.
Bir kuşun uçuşunun bitmeyişinden başlardım beni unutmaya.
Bulduğun oyuklarımdan bana veda mektubu yazardım,
Gıcırdayan kapımın önünde ayak izlerinin yanına bırakıp giderdim.
“Merhabaları, günaydınları, kitapları olmasın isterdim dünyamın.”
Ben sen olsaydım,
çoktan terk ederdim beni.
m.emre
