Sevmeyi bilmeyenler saygıyı da bilemez
Yalnızlık rıhtımında, gezer gezer giderler
Ruhu karanlık olan, istese de gülemez
Dereyi derya sanıp, yüzer yüzer giderler.

Azimde geri kalan, kararları alamaz
Riski göze alarak göle maya çalamaz
Hayal peşinde koşar umduğunu bulamaz
Uzaktan göz ucuyla süzer süzer giderler.

Gözlerini kırpmadan vara yoğa dalarlar
Bırak düşmanları da, dosta korku salarlar
Meyve vermez ağacı, boş boşuna sularlar
Dert üstüne dertleri dizer dizer giderler.

Güya kahraman olur kart horozlar fosiller
Yalandan keçe olur ağızlarda şom diller
Okunan tek roman var, Viktor Hugo Sefiller
Kendi kuyularını kazar kazar giderler.

Zararı kâr sanıp da çevresini yakarlar
Ağrımayan başları türlü derde sokarlar
Ufak tefek şeyleri kafasına takarlar
Sinir stres yaparak, kızar kızar giderler.

Emeli karlı dağın Alıç’ı olsun ister
Elinde tahta tutar kılıcı olsun ister
Üstelik eserleri kalıcı olsun ister
Laylaylom türküleri düzer düzer giderler.

Neyzemî oturmadan, yaş kuru dikkat eder
Her zaman lâyığını bulsun gelirle gider
Veresiye bırakmaz, borcunu peşin öder
Hesap kitap defteri bozar bozar giderler.

Necati OCAKCI (Aşık NEYZEMÎ)
ANTALYA

TEŞEKKÜRLER

Yüzlerine baksan da hal ve hatır sormazlar
Başına gelenleri asla hayra yormazlar
Hiçbir şeyi beğenip sana layık görmezler
Dudağını kibirle büzer büzer giderler
____ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)