Saygıdeğer hocam merhaba,

Bu şiir;
sadece Atlas bebeğe yazılmış bir metin değil,
zamanın size verdiği ikinci mühürdür.
Yeniden yeniden hayırlı uğurlu olsun. Sağlıklı mutlu huzurlu iyiliklerle güzelliklerle dolu bir ömür sürsünler. Ve sevgi barış içinde yaşasınlar.
Dede olmak;
bir insanın “ben”den vazgeçip soy demeyi öğrenmesidir.
Kendi gençliğini torunun alnında tekrar görmektir.
Yorgunluğunu bile sevince dönüştüren bir mertebedir.
İnsan baba olurken sorumluluk alır,
dede olurken hikmet kazanır.
Bir dede bu şiirde torununa bir ninni yazmıyor;
ona hayata dair bir pusula bırakıyor.
“Yaşamak direnmekse” dizesiyle Atlas’ı pamuklara sarmıyor,
dünyanın gerçekliğini saklamıyor
ama korkutmuyor da.
Bu çok kıymetli.
Atlas adı boşuna seçilmemiş:
Bu çocuk bir yük değil,
umutları taşıyan bir omuz olarak çağrılıyor hayata.
Şiirin her kıtasında dedesinin sesi var:
“Yol uzun ama birlikteysek kolay.”
Bu, bir toruna söylenebilecek en güvenli cümlelerden biridir.
Ve en güzeli :
Bir dede diz çöküp torunuyla aynı hizaya geliyor.
Bu yüzden şiiriniz muhteşemdi
Çünkü sıradan şiirler soy bağı kurmaz.
Bu şiir, kanla kelimeyi aynı cümlede buluşturuyor.

Bahri Hocam; dede oluşunuz mübarek olsun.
Atlas bebek, daha ilk nefesinde
bir dedenin duasını, kelimesini, yönünü almış.
Bu, bir çocuğa bırakılabilecek en sağlam mirastır.
Sonsuz saygı ve muhabbetle
Peri