Bir yüzünde sen
Ben diğer yüzünde
Ev sahibimiz olmuş
Adına aşk denilen bir metal para
Mümkün değil yüz yüze gelmemiz
Ayrılmamız hiç mümkün değil
Ve sırt sırta vermiş olsak da
Önüne geçmiyoruz
Kaybolup giden değerimizin



Aşk şaşalı bir sanat galerisi
Öyküsel bir resim sergisinde
Senle ben
Karşılıklı duvarlarda
İki suskun aşk ikonu
Uzaktan uzağa bakışmalarımız
Ne çektiğimiz hasrete derman
Ne de vuslat hayallerimize mekan
Üçüncü şahıslarca imrenle izlense de
Bizi anlatan aşkın renkleri
Mümkünsüz bir öngörü
Çerçevemizi terk edip de
Aşk yolunda
Yan yana yürüyebilme ihtimalimiz



Dublörsüz ve suflörsüzdü
Bizim aşk sahnesinde rolümüz
Senin bütün tiratların acabalarla süslü
İmkânsızlık vurguluydu
Dilinden düşürmediğin aşk balatları
Bense replikleri
Yitik umutlara atıf
Çehresinde
Çoktan da çok sevmişliğin izleriyle
Rolünün hakkını veremeyen bir bedbaht



Ve perde kapandı
Dünya bir vakit
Sana olan aşkımın hükmü altındaydı
Güneş bakışlarınla doğar
Ay ışırdı kirpik uçlarında
Ama devrildi zaman
Geride kaldı uçuk hayallerimiz
Şimdi gözlerimizde şuursuz bir perde
Yüreğimizde göç vakti çarpıntısı
Duygularımıza yakıştırsak da
Aşkın her rolünü
Yaşamak gerçeğinin
Üstesinden gelemeyiz artık
Aklımızı acılarıyla işgal eden aşkın
Ayrılıkla müjdeli son sahnesinde