14
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
250
Okunma

Sana bu aşkın sonu uçurum, kanatların henüz çok zayıf demedim mi?
Bakışlarındaki o yalancı bahara aldanma, arkası zemheri kış olur demedim mi?
Sen ateşi güneş sandın, elini uzattın hiç korkmadan;
Demedim mi yüreğim, sevme!
Gidecek olanın bahanesi çok olur, kalmak isteyene bir tek nefes yeter demedim mi?
O çok güvendiğin dağlara kar yağınca, sığınacak bir kuytu bulamazsın demedim mi?
Sırtını yasladığın o duvarlar aslında kumdan bir kaleydi;
Demedim mi aklım, inanma!
Aşkın gözü kördür derler ama kalbin kulağı hep duyar gerçeği, demedim mi?
Sana gelen her sözün içinde bir veda gizli, dikkat et demedim mi?
Sen kelimelerin süsüne kandın, satır aralarındaki o büyük boşluğu görmedin;
Demedim mi ruhum, kanma!
İnsan en çok "asla" dediği yerden sınanırmış, büyük konuşma demedim mi?
Gönül dergahına her geleni derviş sanma, bazıları sadece yıkmaya gelir demedim mi?
Bak, şimdi harabeye döndü o canım sarayların;
Demedim mi yüreğim, güvenme!
Zaman her şeyin ilacı değil, sadece acıyı derinleştirir demedim mi?
"Geçer" diyenlere inanma; bazı yaralar geçmez, sadece yerleşir demedim mi?
Zaman seni değil, sadece umutlarını eskitti, ruhunu tüketti;
Demedim mi aklım, bekleme!
Kendi ellerinle açtığın kuyudan başkasının ipiyle çıkamazsın, demedim mi?
Seni bir tek sen anlarsın, başkası sadece teselli eder demedim mi?
Dizlerin değil, ruhun kanadığında yara bandı arama artık;
Demedim mi ruhum, sızlama!
Gözyaşlarınla beslediğin o çiçekler sonunda seni boğacak demedim mi?
Hüznü kendine kimlik edinme, bir gün o yükün altında ezilirsin demedim mi?
Karanlık çöktüğünde aynalar bile senin bu bitkin halini tanımaz;
Demedim mi yüreğim, ağlama!
Aşk bir tamamlama sanatı değil, bazen eksilmeyi göze almaktır demedim mi?
Sen hep "biz" dedin, o ise çoktan "ben" yoluna sapmıştı demedim mi?
İki kişilik hayalleri tek başına taşımak belini büker insanın;
Demedim mi aklım, yorulma!
Sana o mektupları yazma, içinde kendi sonunu hazırlıyorsun demedim mi?
Mürekkep kurur ama acı taze kalır, o satırlarda hapsolursun demedim mi?
Şimdi "Saklı Mektup"ların başında bir başına mahzunsun;
Demedim mi ruhum, yazma!
Rüzgarın ezberi bozulmaz, seni hep aynı zayıf yerinden vurur demedim mi?
Pencereni sıkı kapatsan da içeride fırtınalar kopacak demedim mi?
O ses, o koku, o veda; rüzgarla birleşip yine canını yakacak;
Demedim mi yüreğim, savrulma!
Allah için sevmekten bahsederken, imtihanın da o nispette büyük olur demedim mi?
Teslimiyet zordur, bu ateşten hırkayı giymek her yiğidin harcı değildir demedim mi?
Aşk; en büyük terbiyecidir, seni yakan ateşten bir yola sokar;
Demedim mi ruhum, yanma!
Son noktayı koyarken "haklı çıkmanın" o buz gibi tadını alıyorum şimdi.
Sana "gitme" diyemezdim ama "gidersen biteriz" diye fısıldadım sessizce.
Şimdi bittik, tükendik ve enkazın altında tek başımıza kaldık;
Demedim mi sana gönül, aldanma.!
Cemre yaman
5.0
100% (13)