Talan Olan Şehir

Bir kalbi yağmaladılar benden önce,
Toz duman içinde kaldı sevgim.
Yıkılmış duvarlarına dokundun sonra,
Ben o gün ilk kez yeniden inandım sevgiye.

SEN
Bir sağanak gibi indin yüreğimin yorgun sokaklarına,
Kirimi, pasımı yıkadın sessizce.
Bir hayalim bile yoktu benim,
Sen oldun sustuklarıma tercüman.
Her gidişimde biraz daha eksildim,
Her dönüşümde biraz daha sana benzedim.

Yeniden kestim, yeniden diktim kalbimi,
Kaç kez gittim, kaç kez vardım unuttum.
Sessizce çürüyordu içimde aşk,
Ama senin adın hep tazeydi dudağımda.
Kabul et; biz ikimiz de beceriksiziz bu sevdanın kenarında,
Hep o ışığa bir adım kala,
Karanlığı sevdik.
Çünkü bizi orada kimse görmüyordu.

Şimdi;
Beyaz bir kâğıdın üzerinde siyah bir leke gibiyim,
Her kelimem seni taşır hâlâ.
Bir gün okursan eğer,
Bil ki bu şiir de bir şehir gibi talan edilmiş,
Ama yıkıntılarında bile hâlâ sen varsın…