Tozlanmış raflara dalardık hani,
Solmuş resimleri alırdık hani!

Hatırlar mısınız bir beştaş vardı,
Oynarken sevinçle dolardık hani!

Körebe, saklambaç, yakartop; bir de,
Arkadaşı kardeş bilirdik hani!

İp atlardık bazen, bazen de lastik,
Bir vakit öylece kalırdık hani!

Küçük bir araba, belki bir bebek,
Tek bir oyuncağı dilerdik hani!

Kaldırım taşına diziliverir,
Her güne umutla gülerdik hani!

Bir aş pişer pişmez, sıcakken hemen,
Komşuya bir tabak salardık hani!

Dert varsa birinde teselli eder,
Makul olan yolu bulurduk hani!



Şimdi ne oldu da tıkandık yani?
Bir selamı dahi sakındık yani.

Biri dara düşse uzaktan öyle,
Sessizliğe doğru bakındık yani.

Eş ile dost ile iki sohbete,
Nedense ermeye çekindik yani.

Ufak bir hatayı görünce hemen,
Ardından kibiri takındık yani.

Sadelik modayken her bir safhada,
Estetik takısı takındık yani.

Eskiden bir ekmek bölüşülürken,
Şimdi serpmelerde tıkındık yani.

Biz getirdik bu hale, öyle değil mi,
Yine de herkesten yakındık yani.



Yeniden silkinsek, gitmeden sahi,
İyilik özünde bitmeden sahi.

Nice mertler var ki her bir adımda,
Yiğitlik sözünde yitmeden sahi.

Kalplere ulaşsın sıcak bir nefes,
Henüz kırağıyı tutmadan sahi.

Muhtaca uzatsak yardım elini,
Merhameti çöpe atmadan sahi

Bir araya gelsin ev ahalisi,
Eskiyi mezatta satmadan sahi.

Haydi son bir hamle vakit azsa da,
Kötüyü iyiye katmadan sahi.

İnsanlık denizdir, insan da gemi,
Çok su aldık lakin, batmadan sahi.

Kudret Merttürk
26.12.2025