20
Yorum
67
Beğeni
5,0
Puan
737
Okunma


Gel yüreğim, kederlenme; fani dünya bir yurt değil,
Rabb’in gösterdiği yolda, tevazuyla O’na eğil.
Savrulduğun gafletten kalk, kulak ver bu hak çağrıya,
Artık son ver dilindeki, “ben” dediğin o ağrıya.
Yok etmeden vicdanını, kusurlarla dönen çarkın,
Çevir ömrünün nehrinden, tövbe denizine arkın.
Karanlığın mahşerinde, doğacak güneşi bekle,
Her secdenin kapısına, nur alemden dua ekle.
Sadakatten ödün verme, sen Mevla’nın elindesin,
Sevgiyle ör bu hayatı, kalbin daim ya Hakk desin.
Unutulup gideceksin, sanma yaşayacak adın,
İyilik mi, kötülük mü hangisine erdi yadın?
Bir adım kalmaz geriye, vade tükenir ansızın,
Maldan mülkten arta kalır, hırsla yüklendiğin sızın,
Yık nefsinin putlarını, hiçliğin kalsın ayakta,
Yücelsin kalbinin ruhu, masiva perdeni yakta.
Senin binbir pişmanlığın, bir damla gözyaşından az,
Son durakta söz susunca, teslim olur dilde niyaz.
Kudret Merttürk
29.12.2025
*
Şiirimi güne layık gören değerli Seçki Kurulu’na teşekkürlerimi arz ederim
Saygılarımla
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.