diyorum ki

aklımın kıvrımlarından şehri hiçleyerek
dağ kokusu eşliğinde sesimi çoğaltmalıyım
çığlığım yankılansın
sisli ve mor
yüzüm su ve ateş olsun

mis gibi tuhaf
kendime aldırmayacak kadar cesur
çünkü ben kül olmaya meyilliyim
çünkü eylül bana benziyor

göl dipleri kadar dingin
iliğim kemiğim bir müjdeyi bulmuş gibi
sevineyim
bir ağacın kucağına
ruhumu temizleyen sessizilikle oturayım

sonra gider yeniden doğarım

günlerdir can sıkıntısı tüneller açıyor içimde
korkuyorum gözlerimi kırpmaktan
çünkü o zaman yağmur kalbimin yarasını görür
her yöne uğuldayan kuralları belirsiz bir oyun
öyle sindirmiş ki beni
hızla yaşlanıyorum
boşunalık sığmıyor benliğime
barut rengi garezleniyorum
Tanrım
kin tutmayı öğret bana
diye bağırıyorum
tek başına taşırım boyun büküşlerimi
zaten çıldıran yerlerimden kaçan kaçana

diyorum ki
güzel bir şarkıyı doldursam şişeye
yüreğimi doyurmadan bitmese
aşk lazım değil bana
yüksek dozda ölüm lazım değil

şiirlere destursuz gireyim çıkayım
denizi seyretmek kadar seviyorum harfleri
hepsi kırmızı...



kırmızı