Karanlýðý aydýnlatan güç kaynaðý, ýþýksýn;
Beyinleri ilmek ilmek iþleyen bir nakkaþsýn.
Usanmayan, yýlmayan bir sabýr abidesi,
Kendini insanlýða adayan bilgi hazinesi.

​Öðretmen; ana, baba, hem de bir kýlavuz;
Yüreðinde barýnmaz ne kin ne buðuz.
Onlar bizim olmazsa olmazlarýmýz,
Saygý duyalým, sevelim, üzmeyelim biz;
Unutmayalým ki onlarýn eseriyiz hepimiz!

​Topraðý iþler gibi neslimizi iþleyen,
Ýstikbalimizin umudu nesiller yetiþtiren...
Bizler ki o neslin çeþit çeþit nüvesi,
Elbette onlarýn eseridir insanlýk ailesi.

​Dünyamýz onlarsýz geliþip düzen almaz,
Medeniyet yozlaþýr, hayatýn tadý kalmaz.
Âtimizin umudu, beklenen o neslin
Gelmesi onlara baðlý; bunu böyle bilesin.

​Sevgiyi, diðergamlýðý topluma aþýlayan,
Sizlersiniz elbette adanmýþ bilge adam.
Öðretmenlik, ilk insan Âdem (a.s.) ile baþladý,
Ahir zaman nebisi Muhammed’le (s.a.v.) taçlandý.

​Peygamberlerin her biri aslýnda bir öðretmendi,
Ýnsanlýk ne öðrendiyse ilk onlardan öðrendi.
Tarihi, coðrafyayý, edebiyatý, fenni;
Maneviyatýmýzýn temeli merhameti þefkati.

​Varsa elleri öpülesiler; anne, baba, öðretmen...
Onlardýr bizleri eðitip muteber insan eden.
Elbette haklarýdýr sevgi, saygý, ihtiram;
Ölenlere rahmet olsun, hayattakilere selam.

​Bu ulvi makamda her daim görmek isteriz sizi,
Rabbim mahrum etmesin adanmýþlardan bizi.