22
Yorum
37
Beğeni
5,0
Puan
356
Okunma
...Yenişehrime..
Uçun kuşlar…
Benim yerime uçun.
İçimde büyüyen o eski özlem,
o çocukluktan beri sakladığım hasret,
kanatlarınıza alarak yükselin artık.
Gidemediğim yollar var benim;
adıyla içimi titreten şehirler…
Göremediğim kapılar,
dokunamadığım taşlar,
secdeye kapanıp gözyaşı dökemediğim
mübarek bir diyar var:
Kâbe’nin gölgesi gibi ruhanî,
Kâbe gibi gerçek…
Uçun kuşlar,
kanatlarınızı ateşe değdirir gibi,
bulutların arasından süzülerek,
yorulmadan, yılmadan…
Benim içimde biriken her isteği,
her pişmanlığı,
her “keşke”yi yüklenin.
Benim yerime varın oraya.
Peygamberimin diyarına konun;
Mekke’nin sessizliğine,
Medine’nin huzuruna…
Bir tavaf edin gözlerim yerine,
bir selam bırakın kapısına
benim adımla,
benim titreyen gönlümle.
Sonra dönün bana,
haber getirin.
Ve deyin ki:
“Oradaydık, senin hasretini taşıdık.”
Ve bir gün…
Bir gün kanatlarınız genişlesin,
göğsüme bir yol açılsın.
Beni de alın,
götürün o mübarek diyara;
kavuşamayan kalbim
yolunu bulsun diye.
Uçun kuşlar…
Yenişehirime,
yeni özlemlerime,
yeni dualarıma.
Ne kadar uzak olsam da
içimde bir kapı hep açık:
Kâbe’nin kapısına çıkan o kapı…
Uçun,
benim yerime uçun…
ALİ RIZA COŞKUN
5.0
100% (25)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.