Çok güzel idi Lare
Kalbine şükür etsin kuşlar

Sevgimle

——

Tijen’in kaburgasında ağlayan çocuk
ilk kez bana dönüyor.
Bakışında mahkeme gününün titrek ışığı var;
ama ellerinde benim adım yazıyor.

Ben eğilip onun gözlerini siliyorum
—
benim kendi gözümün yaşından
onunkinin kırmızı karşılığına doğru.

“Tamam,” diyorum,
“kırmızı aksın.
Gerekirse içimi sel etsin.
Yeter ki artık içeride sessizce çürümesin.
Ben buradayım.
Barbar kuşlarını omuzlarından
birer birer söküp atacağım.
Gerekirse göğsümü
bu kaçak kuşlara mezar ilan ederim.”

Ve ilk barbar kuşu,
küllerimden çıkan siyah bir gül gibi
havada çat diye kırılıyor.

O anda evren,
içimden geçen acının gerçek olduğuna dair
resmî bir tutanak tutuyor.

Ve ilk kez biliyorum:
Bu kırmızı ağlama benim suçum değil
—
beni annem karnında unutan
ve eksik bıraktığı yeri
dünyanın en acımasız boşluklarıyla
kendim doldurmaya mahkûm eden
evrenin dalgın parmağıdır.

Artık ben kırmızı ağlamıyorum;
kırmızı beni hatırlamaya tutuşuyor.

Ve o hatırlayış,
göğsümde yıllardır çürüyen barbar kuşlarının
son ölüm kaydı oluyor.

———

Her çocuk melodidir
Bestekarları ise anne ve babalarıdır


Hiçbir çocuk annesiz babasız büyümesin

——-

Çok çok güzeldi hem şiir hem de seslendirme