Sessiz Çığlık

Gecenin karanlığı, odamın dört duvarı,
Zindan olmuş aklıma vuran gölgeler.
Ruhumda bin isyanın uğultusu var,
Aynada gördüğüm o eski suretinle beraber.
Hiç gitmemişsin sanki, kalmışsın geride.

Hangi fırtına kopardı seni bu limandan?
Hangi ellerin avucunda şimdi baharın?
Ben ki viran bir enkaz, sensiz harabeyim.
Nefes alıp vermek, yaşamaya denir mi, bilmem.
Her köşe başında bekler oldum, bir boşlukta,
Avucuma düşmeyecek o umut kırıntısıyla.

Bu kalpteki yara, kapanmaz, kanar durur,
Adın gizli bir ateştir, dilimde yanıp kavrulur.
Beni benden çalıp gittin, bir veda bile etmeden,
Şimdi her şarkı sensin, sen bu sessiz çığlıkta.
Aşkın koru yakar, dönmemek ise zulüm,
Bu ömrün kaderi, sensiz geçen her günüm.


Ne işe yarar ki şimdi pişmanlığın dumanı?
Ne fayda geçmişe dönük ah çekmekten?
Giden gitti, bükülmüş bir bilekle kaldım.
Zamandan çaldığım her an, yalnızca sana ait.
Ne kadar kaçsam da, bu kalp senin şahidin.
Oysa seninle denizdim ben, dalgaydım, fırtınaydım,
Şimdi okyanusta yitik, küreksiz bir sandaldayım.

Kader defterine yazdım seni, silinmez bir mürekkep,
Bu acıyı taşıyacağım, son nefes yeminimle.
Bırak aksın gözyaşım, son vedanın izi kalsın,
Hasretin prangası boynuma vurulmuş bir mühür olsun.
Sessizliğin sesi...
Hep sen, hep sen...
Şimdi her şarkı sensin Sen bu Sessiz çığlıkta..

Şiir Cemre yaman
Her emek saygıyı ve beğeniyi hak eder..