Belki de seversin ateşten yanan yüreğimi
Kim demiş ki bu kadar acı bizim içindi.
Sahipsiz kalan sokak köşeleri benimdi
Susmak gözyaşına senin ihanetindi.

Kuşlar uçmayı unutursa gel bak bana
Yüreğin atmayı unutursa sus konuşma
Çok mu heba edildi ömur sana...
Küçük bir hata deme bu bile fazla yalanlarına.

Tarif etsene aşktan suçlu olan kaç yıl ceza alır
Suçunu üstlenen af edilip de mi asılır
Kimsesiz kalıp kırık tabureye vurandamı kahır
Ahına bir dirhem gelse yarına mutlu uyanır

Herşeyi yanan küllerin içinde arama
Dünde kaldı desem de inanma bana
Sonsuzluk içinde sadece küçücük yara
Ahım yok duyduklarına sakın inanma

Tabiatın gereği buysa şu semanın altında
Kefareti ne ise teslim etmediğim aciz ruhumda
Umarsız öderim meraklanma suçsuz yarım
Kimse anlamasada uzakları sende anarım.

Kabullenmek zor aşktan suçlu olan ceza mı alır
Suçunu üstlenen af edilip de mi asılır
Kiminle yaşarsan yaşa taburenin ayağı kırık kalır
Ölüm bile gelse yarına aşık olan mutlu uyanır.

Yunus Özkan

7 Kasım 2025