Ben seni, adını bile anmanın günah olduğu yerde sevdim,
Göz göze gelmenin bile suç sayıldığı bir zamanda…
Sessizliğin arkasına sakladım adını,
Bir nefesin ucunda, bin korkunun ortasında.

Ellerini tutamadım, dualara sardım parmak uçlarımı,
Her gece, adını fısıldamadan seni anlatan cümleler kurdum.
Bir yanım seni yaşarken, bir yanım seni sakladı,
Yasak olanı sevmek, en helal duygumdu.

Gözlerinle yanmak serbestti belki,
Ama dokunmak, bir ömürlük cezaydı bana.
Kalbimi susturdum, dilimi bağladım,
Yine de her nabzım seni söyledi, farkında olmadan.

Ben seni, gizli bir duanın içinde sevdim,
Kaderin bile duymadığı bir sessizlikte…
Ne adını söyleyebildim, ne de adımda kalabildin,
Ama bil — ben seni, en yasak yerde bile tertemiz sevdim.

Geceleri seninle konuşur gibi yaptım,
Rüzgâra bıraktım sesimi, belki sana taşır diye.
Bir şarkının en yanık yerinde gizledim kalbimi,
Çünkü seni anmak bile yakıyordu beni içten içe.

Bir bakışına hasret, bir nefesine tutkundum,
Sen bilmesen de ben sana her duada rastladım.
Ne zaman adını içimden geçirsem,
Kendimden biraz daha eksildim aslında…

Ben seni gizlerde büyüttüm, suskunluklarda yaşattım,
Adını alnıma yazamadım ama yüreğime kazıdım.
Ve bil — bir gün bu yangın beni kül etse bile,
O küllerin içinde yine sen diye yanarım…

Bir gün sorarlarsa,
“Sevdin mi?” diye…
Evet derim, ama eklerim usulca:
Ben onu herkesin sustuğu yerde sevdim.

Ne yan yana gelebildik,
Ne de birbirimizden gidebildik.
Bir duanın içinde başladık,
Bir yasakta tükendik…

Sen bilmedin, ama ben —
Bir ömrü göze aldım sessizce.
Çünkü ben seni,
yasaklarda değil, sessizliğin en derininde bile sevdim.

Ve şimdi…
Adını anmadan bile yanabiliyorsam hâlâ,
bil ki bu aşk bitmedi, sadece gizlendi.
Belki sen unuttun,
ama ben hâlâ aynı yasakta nefes alıyorum.

Bir kere dokunamadım sana,
Ama bin kere sevdim içimden, sessizce…
Ve eğer aşkın bir bedeli varsa —
Ben ödedim.

Ve ne zaman geceler sessizliğe bürünse,
Adını anmak düşer aklıma,
Bir hüzün sarar içimi,
Ama yine de severim seni, suskun ve sonsuzca.

Çünkü en güzel sevdalar,
Söylenmeyen, gizlenen, yasaklanan sevdalardır.
Ve ben seni,
Yasaklarda değil, kalbimin en derin köşesinde sakladım.

Ve şimdi,
Yıllar geçse de kalbim unutmaz seni,
Sessizliğin içinde bile yankılanır adın.
Ben seni sevdim,
Suskunluklarda, yasaklarda, hayallerin en koyusunda…
Ve bu sevda,
Hiçbir zaman sönmeyecek bir ateş gibi yandı içimde.
Çünkü ben seni,
en derin yasaklarda bile, en gerçek haliyle sevdim.