Ben bir serçenin titrek kanadında
Sana doğru uçmaya mahkûm olan sevdayım.
Hüzün yağmurları düşünce göğsüme
Sen bir güneş gibi doğuyordun tenime

Adınla başlardı kalbimde baharlar.
Çiçekler solmadan yaşardım senli mevsimleri.
Her solukta senin kokunla dolardı ciğerlerim
Ellerim seninle şekillenir, yönümü seninle bulurdum

Kalbim, senin adını söyleyen bir saat gibiydi.
Her vuruşunda biraz daha sana doğru akar,
Her kayboluşta seninle kararırdı geceler,
Seni her andığımda gökyüzü maviye boyanırdı

Kirpiklerin gölgesinde yokluğunu unutur,
Dudaklarımdan dökülen her mısrada seni bulurdum.
Seni sevmek, ateşin suya muhtaçlığıydı,
Söndükçe çoğalan, sustukça bağıran bir yangındı.

Sesin, içimde unutulmuş bir çocukluğun,
Yıkılmamış son duvarı gibi duruyordu hâlâ,
Dokunsam ağlayacaktım, dokunmadım;
Çünkü; ben sana benzedikçe güzelliştim.
Sen ise bana dokundukça sonsuzlaştın.


Öneri fon: Bana ellerini ver fonu ( Bakjan Oktaybr )