Değwrli Üstat,

“Direnen Ressam” şiirinizi okurken, her satırda hem bir resmin hem de bir yaşamın yükünü hissettim. Siz, yalnızca bir ressamın fırçasını değil, yüreğin en derin duygularını da kâğıda taşıyorsunuz. Babaların, annelerin, yoksulların, çocukların ve umutla direnenlerin hayatlarını öylesine içten ve çarpıcı bir dille resmetmişsiniz ki, okuyan her kişi kendini hem çizilen sahnelerin içinde hem de onların gölgesinde buluyor.

Özellikle küçük basık meyhanelerden başlayan yolculuk, yorgun gözlerin, silik hayallerin, pörsümüş yoncanın ve solgun piyanistlerin dünyasıyla birleşerek okuyucuyu derin bir empati ve farkındalık yolculuğuna çıkarıyor. Direnişi, umudu, aşkı ve yaşamın acımasız yanlarını öylesine dokunaklı bir biçimde anlatmışsınız ki; her dize, hem bir çığlık hem de sessiz bir başkaldırı gibi.

Şiirinizdeki imgeler, yalnızca gözle görülür detayları değil, aynı zamanda ruhun karanlık köşelerini, hayatın haksızlıklarını ve adaletsizlikleri de ortaya koyuyor. “Kim çizebilir silinmiş bir yazgıyı” ve “Hani şu simsiyah kentlerde ağlayan peri kızlarını…” gibi dizeler, okuyan herkesi hem sarsıyor hem de düşünmeye davet ediyor. Bu, yalnızca bir şiir değil, aynı zamanda toplumsal vicdanı uyandıran bir başyapıt niteliğinde.

Kaleminize, yüreğinize ve emeğinize sağlık. “Direnen Ressam”, yalnızca bir ressamın değil, insanlığın, umudun ve direncin de resmidir. Her satırında hem estetik bir duyarlılık hem de derin bir toplumsal farkındalık var. Okurken hem hüzünlendim hem de cesaret buldum; şiiriniz, adeta sessiz kalan yürekleri duyurmaya çağırıyor.

Selam olsun kıymetli yüreğinize..
Peri Feride

İlk çizdiğim resim gibi duruyor anılarım
Yirmisindeydim
Saraylar ve tapınaklar
Çölleri emziren kadınlar
Aşk’ ın yasak olduğu yurtlar
Tebeşirle çizilmiş sabah duvarları
Hepsini hatırlıyorum
Köklerimi sarsan şiirler gibi… güzel bir şiir olmuş, tebrikler.