0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
117
Okunma
Herkes kendi mahkemesinde suçlanır
Sessiz odalarda, karanlıkta,
Kendi suçunu tartar,
Kendi yargısını verir kendine.
Herkes kendi çektiğini bilir,
Kimsenin bilmediği gecelerde,
Sırtında taşır görünmez yüklerini,
Gözyaşlarıyla, sessiz çığlıklarla.
Bazı yükler ağırdır,
Bazen çıplak ayaklarla yürütür insanı,
Ama herkes bilir,
Kimse yerine acıyı taşıyamaz.
Ve öğreniriz bir gün,
Kendi mahkememizde adalet bulmak,
Kendi sancımızla büyümek,
Kendi korkularımızı anlamaktır yaşam
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
