Aç durur minneti etmez yavana,
Her öğün bir haram yutar beyinsiz.
İştahım yok der de kuru soğana,
Her gece kibirle yatar beyinsiz.

Destursuz her bir kapıdan girendir,
Kötüye her türlü aklı verendir.
İyilikten kötülüğe varandır,
Helal kapıları kapar beyinsiz.

Gözü hep açıktır kurnazca bakar,
Bir kibrit çakıp da dünyayı yakar.
Akrep gibi öz dostlarını sokar,
Dostluk köprüsünü yıkar beyinsiz.

Şifa diye her dem zehir içirir,
Kurulu düzeni versen göçürür.
Ağzından o kem sözleri kaçırır,
Her suyu bulanık akar beyinsiz.

Her taşın altına bakar kaldırır,
Davetsiz sofraya kaşık daldırır.
Söz bilmez de sağa sola saldırır,
Her bir şeye bir kulp takar beyinsiz.

Sadece işine geleni yazar,
İğneyle kuyunu derince kazar.
İftira gölünde durmadan yüzer,
Yalanın gölünde batar beyinsiz.

Hoş görmez kimsenin iyi hoşunu,
Doluymuş gösterir kendi boşunu.
Tersine çevirir her bir işini,
Boş keseden atar, tutar beyinsiz.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Üstatlardan

Haktan uzakta, batıla döner
Kör göze perde çeker kafasız.
Hak sözü duymaz, yalana kanar
Fitneyle gönül yıkar kafasız.
Mesut Tütüncüler

Devenin sevdiği, çöldeki diken
Cahil de görmedim, hiç sevgi eken
Her şey tıkırında, gidiyor iken
Helaline, haram katar beyinsiz................Aşık Lüzumsuz

Beyinsiz demelere alışır
O beyni kötülüğe çalışır
Yalnızca kötülüğe yaraşır
Çıkar için dost satar beyinsiz
___Kadir Tozlu